In love with Capri!

10/6/2013

Hallo iedereen,

Na een heerlijke maar koude boottocht gisteren naar Positano en Amalfi ga ik vandaag op een andere boottocht met bestemming Capri. Het eiland bij uitstek als je in deze streek op vakantie bent. Ik sta om 8 uur klaar om te vertrekken. Even later komt mijn "taxi" aan. Dit blijkt een bestuurder te zijn van een Vespa! Ik klim achterop en al snel scheuren we richting Sorrento. Wie had dat gedacht dat ik nog eens op een Vespa zou komen te zitten! Dit is echt een fantastisch gevoel! Ik weet nu al dat als ik terug ga naar italie dat dit mijn vervoermiddel zal worden! Ik ben meteen verliefd op de Vespa en nee niet de chauffeur die trouwens mijn vader zou kunnen zijn! Als ik aankom bij de wachtplaats waar het busje ons komt oppikken staat er een vrouw met 2 kinderen te wachten. Ik hoor dat ze Engels spreken en vraag of ze ook meegaan op de boottocht naar Capri. Ze bevestigt dit en we maken kennis met elkaar. Blijkt het een Nieuw-Zeelands koppel te zijn dat al een jaar aan het reizen is met hun 2 kinderen. Haar man komt even later toe. Ze hebben eerst heel Azië doorkruist en zijn nu afgezakt naar Europa en zijn na Rome hier terecht gekomen om vervolgens door te reizen naar Sicilië. Na italie weten ze nog niet waar ze heen gaan. Zij wil naar Spanje om zo naar Afrika te gaan en hij wil naar Engeland om zo naar Amerika te kunnen. Ik zie het ze nog allebei doen! Ik vertel hen dat ik binnen een maand naar Australië ga en we raken enorm op dreef als ik uitgebreid over mijn trip vertel. Even later komt het minibusje aan. Daarna pikken we nog verschillende mensen op om vervolgens naar een kleine haven te rijden waar onze boot ons opwacht. Nadat iedereen aan boord is vertrekken we. Deze boot is veel kleiner dan die van gisteren. En deze gaat fel op en neer over de golven. Maar nog steeds geen zeeziekte te melden. Na een half uur zijn we bij capri gearriveerd. We varen eerst nog langs de grotta azzura. Dit is een smalle doorgang naar een grot die vanbinnen blauw is. De doorgang is zo klein dat je plat moet liggen in de boot en dat je kapitein via een koord je naar binnen loodst. Ik wil dit voor geen goud van de wereld missen! Dus stap ik over in zo een klein bootje en ga plat liggen in de boot waar nog 2 Britten bij in komen. Even later zijn wij aan de beurt om naar binnen te mogen en het is toch wel spannend! Maar wauw het is wel mooi binnen. Ik durfde mijn fotocamera niet meenemen uit vrees dat hij kapot zou gaan. Hoe snel we naar binnen zijn gekomen zo snel zijn we er ook weer uit. Als iedereen terug aan boord is blijf ik nog napraten met de 2 Britten. Het is een zoon die aan het reizen is met zijn moeder. Sylvie wil van alles foto's hebben die Matthew dan moet trekken. Het is een leuk om mijn Engels te oefenen en ik krijg er geregeld complimenten over. Zo hebben ze mij al veel nationaliteiten "aangesmeerd" op basis van mijn Accent.  van Amerikaanse tot Deense, Italiaanse, Fins en jawel Australisch! Haha dus het accent zit dus wel snor! Eenmaal aangekomen op capri ga ik naar de stad capri. Ik wil hier de tuin zien omdat die toch wen mooie zichten zou beloven. Het valt goed mee maar is niet bepaald wauw te noemen. De tuin is niet echt schitterend maar de uitzichten over capri wel. Als ik de tuin verlaat ga ik terug richting het stadscentrum maar het is hier zo toeristisch dat ik het al snel voor bekeken houd en richting Anacapri trek. Dit is de hoogste stad van Capri. Bij mijn aankomst springt een stoeltjeslift mij in het oog en die brengt je naar de hoogste top op het eiland. Ik wil dit echt meemaken en vertrek dus. Het is een zalige ervaring en ik weet dat je dit in Australië ook kan doen boven een natuurpark. Dus ik doe al wat ervaring op! Onderweg kom ik het Nieuw-Zeelands koppel weer tegen terwijl zij naar beneden gaan en ik naar boven. Eenmaal boven aangekomen is het jammer genoeg zo bewolkt dat je niets kan zien! Ik druip dus al snel terug af naar beneden. Het is ondertussen 2 uur en ik scheur van de honger. Ik zet me op een terrasje en ik bestel een pizza quatro formaggi. Ik raak aan de babbel met een Braziliaan en al snel zitten we samen te lunchen. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt en ik moet dringend terug richting de haven want mijn boot vertrekt binnen 30 minuten. Er staat al heel veel volk te wachten en ineens spreekt iemand me aan. Haar naam is Samantha en ze vraagt of ik ook alleen reis. Ik bevestig dit en ook met haar heb ik een leuke babbel. Ze komt van Californië en is oorspronkelijk van italie. Ze is op doorreis in Europa en heeft ook Brussel bezocht. Ze verteld me dat ze verliefd is geworden op de Brusselse wafels. Ik vind haar echt geweldig en ze zegt als ik ooit naar de VS zou reizen dat ik zeker contact moet opnemen met haar. Na weer 30 minuten op de boot te hebben verbleven zijn we terug in de haven en dus terug richting sorrento. Na een vermoeiende maar zeer geslaagde dag kruip ik in bed met een voldaan gevoel. Ik hoef echt niet bang te zijn voor australie! Ik ben sociaal genoeg om mensen te leren kennen en m'n Engels kan er zeker mee door! Ik heb voor mezelf de test doorstaan en kijk dus uit naar mijn volgende reis. Die binnen 4 weken begint. Namelijk mijn droomreis naar Australië! 

Veel liefs,
Evelyne