Eddy & me

G'day mates,

Wel vandaag is de dag aangebroken dat ik eindelijk mijn auto mag gaan ophalen! Ik moet echt moeite doen om iets binnen te krijgen 's morgens maar met veel moeite lukt het. Ik heb echt mega veel stress! Er beginnen zich allemaal ramp scenario's af te spelen in mijn hoofd over dat ik mijnen Eddy (zo heb ik mijn auto genoemd) op dag 1 al total zou rijden. Als ik tegen half 10 de ferry neem naar Sydney begin ik mijn peptalk. Na een halfuur heb ik mezelf weer bij elkaar geveegd en wil ik zo snel mogelijk naar den Eddy. Als ik aankom bij de shop zie ik net den Eddy wegrijden en blijkt da ze nog een laatste testritje zijn gaan maken om te zien of alles in orde is. Na heel veel informatie en papierwerk en nog meer handtekeningen en formulieren krijg ik een plan in mijn handen en moet ik naar de RTA. Dit is waar ik de auto op mijn naam moet laten zetten. Maar eerst moet ik nog naar de Commonwealth bank om op 1 papier nog een stempel te laten zetten én om mijn verzekering op te zeggen. Hugo van de autoshop heeft mijn autoverzekering eens nagekeken en vond er enkele verontrustende details in. Blijkbaar als ik een ongeval veroorzaak zou ik zelf eerst $3000 moeten betalen voor de verzekering tussenkomt. Dit komt enkel en alleen door het feit dat ik nog geen jaar in het bezit ben van mijn rijbewijs. Hugo heeft navraag gedaan bij de verzekering waar hij altijd mee samenwerkt en daar moet ik maar $1000 zelf opleggen als ik een ongeval veroorzaak. Plus dat deze verzekering ook nog eens $200 goedkoper is dan die van de Commonwealth. Dus als die stempel op papier staat en die verzekering is geannuleerd wandel ik naar de RTA. Hier is het een nummertje trekken en je beurt afwachten. Na een klein uur ben ik eindelijk aan de beurt en op 5 minuten is het geregeld. Nu ben ik ook officieel de trotse eigenaar van mijnen Eddy. Als ik daarna terug wandel naar de shop komt het laatste stukje aan bod. Namelijk alles uitleggen wat met de auto zelf te maken heeft. De oliefilter, waterpeil, benzineklepje,... Als dit ook allemaal uitgelegd is wordt Eddy naar buiten gereden en moet ik enkel nog betalen. Hugo rijdt nog even een blokje rond met mij om alles te laten zien en dan is het écht mijn beurt. Ik stel mijn gps in om naar de hostel te rijden en daar gaat ie dan! De eerste minuut is beangstigend maar daarna word ik met de seconde euforischer! I can do this!! Als ik de autosnelweg op kom voel ik me echt zeker en ik weet nu al dat Eddy en ik veel plezier aan elkaar gaan beleven! Daarna is het nog even vloeken als ik de afslag mis naar Manly maar na een korte omweg kom ik toch in Manly aan en rijd ik meteen naar de hostel om daar aan de jongens mijn nieuwe auto te showen. Dit is mijn laatste avond hier en vanavond gaan we ook nog gezellig eten in the stone. Een restaurant waar je elke maandag aan de helft van de prijs kan eten. Echt super lekker en voor voor minder dan $10 heb je echt lekker gegeten! Daarna op tijd mijn bed in want morgen gaat Eddy zich al ineens mogen bewijzen. Er staat ons namelijk een rit van 500 km te wachten. Maar eerst nog lekker gaan eten! :D

Liefs, Evelyne